We vierden de feestdag van Pinksteren met een gezamenlijke openluchtmis, aan de Leie in Latem deze keer. Weinigen lieten zich afschrikken door de warme temperaturen. Alle stoelen waren ingenomen. En tussen de muzikanten met wie ze zo graag samenspeelde: een lege stoel met een gitaar. Teken van hoe Lieve -daags voordien overleden- door velen gemist wordt en er op gans andere manier toch bij blijft…
Dank aan priester Paul Heysse om met ons te vieren, en aan alle mensen die het mee mogelijk maakten om te laten voelen dat de Geest ons naar buiten waait. Verder is het gissen en raden wat we doen, en noemen met menselijke namen en woorden … om niet geheel te hoeven zwijgen over die Heilige Geest.
Omdat het die dag een gezinsviering was, werd met de kinderen nog op een andere manier uitdrukking gegeven aan wat de Geest is. Het kwam hier op neer:
Een ballon is een ballon: schoon, rood, perfect, duidelijk. Als je die nu opblaast dan zit er iets in dat je niet kunnen pakken, niet kunt zien. De ballon is nog altijd een ballon. Alleen is hij dan ‘meer’ ballon, ‘anders’ ballon.
Een mens is een mens: schoon, goed, duidelijk. Mensen van wie we zeggen: in hen werkt die Heilige Geest, wel die zijn een beetje ‘meer’ mens, een beetje ‘anders’ mens. Verder kan je die Goede Geest in hen niet zien, niet pakken (zoals de lucht in je ballon) en toch zie je het verschil.